Apa itu stunting menurut WHO?

Stunting: Lebih Daripada Sekadar Ketinggian yang Rendah

Stunting, menurut Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO), bukanlah sekadar tentang ketinggian yang rendah. Ia adalah satu keadaan kronik yang mencerminkan kekurangan nutrisi berpanjangan yang dialami oleh kanak-kanak, bermula dari semasa mereka masih di dalam kandungan hinggalah mencecah usia dua tahun. Lebih tepat lagi, WHO mentakrifkan stunting sebagai ketinggian atau panjang badan kanak-kanak yang berada di bawah -2 sisihan piawai (SD) daripada median piawai pertumbuhan kanak-kanak yang sihat bagi umur dan jantina mereka. Ini bermakna, ketinggian kanak-kanak yang mengalami stunting jauh lebih rendah berbanding rakan sebaya mereka.

Walaupun definisi ini nampak mudah, ia menyembunyikan realiti yang jauh lebih kompleks. Stunting bukan sekadar masalah fizikal, malah ia memberi impak yang besar kepada perkembangan kognitif, fizikal dan sosial kanak-kanak. Ketidakcukupan zat makanan yang berpanjangan ini menjejaskan perkembangan otak, menyebabkan penurunan keupayaan belajar dan daya tumpuan. Mereka juga berkemungkinan mengalami kelewatan perkembangan motor dan masalah kesihatan lain. Dari segi sosial, kanak-kanak yang mengalami stunting mungkin menghadapi masalah menyesuaikan diri di sekolah dan bergaul dengan rakan sebaya, justeru membawa kepada masalah keyakinan diri yang rendah.

Penting untuk difahami bahawa stunting bukan disebabkan oleh satu faktor semata-mata. Ia adalah hasil daripada gabungan pelbagai faktor risiko, antaranya termasuk:

• Kehamilan yang tidak sihat: Ibu yang mengalami kekurangan zat makanan semasa mengandung, menderita penyakit kronik, atau mengalami komplikasi sepanjang kehamilan, meningkatkan risiko bayi dilahirkan dengan berat badan lahir rendah (BBLR) dan seterusnya berisiko tinggi mengalami stunting.

• Praktik pemakanan yang tidak sihat: Pemakanan yang tidak mencukupi dan tidak berkhasiat bagi bayi dan kanak-kanak kecil, termasuk kekurangan mikronutrien seperti zat besi, zink, dan vitamin A, merupakan penyumbang utama kepada stunting.

• Jangkitan berulang: Kanak-kanak yang kerap mengalami jangkitan seperti cirit-birit dan penyakit pernafasan akan mengalami masalah penyerapan nutrien, sekali gus meningkatkan risiko stunting.

• Kemiskinan dan akses terhad kepada perkhidmatan kesihatan: Kemiskinan menyekat akses kepada makanan berkhasiat, rawatan perubatan, dan pendidikan mengenai pemakanan yang betul.

Justeru, usaha menangani stunting memerlukan pendekatan holistik yang melibatkan pelbagai pihak, termasuk kerajaan, agensi kesihatan, ibu bapa, dan komuniti setempat. Peningkatan akses kepada makanan berkhasiat, penjagaan kesihatan pranatal dan postnatal yang berkualiti, serta pendidikan kesihatan awam mengenai pemakanan yang seimbang merupakan langkah-langkah penting dalam usaha membanteras masalah stunting di negara kita. Ingat, stunting adalah satu masalah yang boleh dicegah, dan setiap kanak-kanak berhak mendapat peluang untuk membesar dengan sihat dan mencapai potensi sepenuhnya.